Open VLD Gent West

Eind november werd in het Universitair Ziekenhuis Gent FOHCUS (Focal Point on Harmful Cultural Practices) voorgesteld. FOHCUS is een initiatief van dr. Marleen Temmerman en dr. Els Leye van het International Centre for Reproductive Health (ICRH) van de Universiteit Gent. Dit gebeurde in aanwezigheid van Vlaams Minister Ingrid Lieten; Marleen Temmerman, directeur van het ICRH; Prof. Eric Mortier, decaan van de faculteit Geneeskunde en Jef Peeters, afgevaardigde bestuurder van het UZ.

Het centrum geniet onder meer financiële ondersteuning (100.000 euro) van minister Ingrid Lieten en heeft tot doel aan kennisopbouw, dienstverlening en netwerkvorming te doen op het gebied van schadelijke culturele praktijken zoals genitale verminking en gedwongen huwelijken, maar ook cosmetische chirurgie. Het zijn praktijken die worden uitgevoerd in naam van traditie, cultuur of religie, maar zijn schadelijk zijn voor het welzijn van de betrokkene. Men denkt daarbij vooral aan traditionele praktijken zoals vrouwelijke genitale verminking, gedwongen huwelijken, polygamie of eergerelateerd geweld. Over deze onderwerpen bestaat veel onbegrip en controverse zowel binnen de zorgverlening als bij het brede publiek. Men kan zich ook vragen stellen bij praktijken zoals cosmetische (vaginale) chirurgie en maagdenvliesherstellingen. Het is een gevoelig en grotendeels onontgonnen terrein, maar ondanks de relevantie van het probleem blijven veel vormen van deze praktijken onzichtbaar, zowel wat betreft hulpverlening en preventie, als wat betreft beleidsadvies en onderzoek.

FOHCUS wil tegemoet komen aan de leemtes op het gebied van kennis, (medische) zorg, ervaringsuitwisseling en coördinatie met betrekking tot schadelijke culturele praktijken. Dit nieuwe initiatief van het International Centre for Reproductive Health (ICRH) wil beschikbare kennis en ervaring samenbrengen, wetenschappelijke kennis aanvullen, sensibiliseren en diensten verlenen aan professionelen, met als doel bij te dragen tot het fysieke en mentale welzijn en de sociale integratie van een zeer kwetsbare groep in onze samenleving. Er lopen binnen FOHCUS al heel wat onderzoeksprojecten rond aspecten van schadelijke culturele praktijken, en er is ook al gestart met medische consultaties voor slachtoffers in het UZ van Gent. Deze consultaties zullen in een latere fase worden uitgebreid naar andere ziekenhuizen in Vlaanderen.

In België wonen momenteel 8.235 meisjes en vrouwen die het slachtoffer werden van genitale verminking. Dat blijkt uit een rapport dat de FOD Volksgezondheid onlangs publiceerde. Lees ook de Studie over de prevalentie van en het risico op vrouwelijke genitale verminking in België (2010) en RoSa kwestie geweld: Genitale verminking Hulpverleners uit diverse sectoren worden met dit probleem geconfronteerd. Het ontbreken van cijfers, het gebrek aan kennis en het relativeren van het probleem zijn niet bevorderlijk voor een juiste doorverwijzing en het werken aan oplossingen. FOHCUS streeft naar een eenduidige definitie, een uniforme registratie bij politie en justitie en een juiste detectie binnen onderwijs en hulpverlening. Ook het samenbrengen van beschikbare kennis, verder wetenschappelijk onderzoek, sensibiliseren, uitbouwen van de dienstverlening en capaciteitsopbouw bij de betrokken gemeenschappen staan centraal.

Info FOHCUS
dr. Els Leye, coördinator F.♀.H.C.U.S
International Centre for Reproductive Health
tel. 09 332 35 64. email: Els.Leye@UGent.be

Ter gelegenheid van de honderdste Vrouwendag werd door het ICRH het boek ‘ Vrouwen onder druk’ voorgesteld. In dit boek wordt het probleem van geweld tegen vrouwen wetenschappelijk benaderd. Tijdens de voorstelling van FOHCUS werd een boeiend fotoboek voorgesteld dat een aanvulling is op dit boek. Vanuit de onderbuik is een mooi boek met prachtige foto’s van Liesbet Christiaen en sterke getuigenissen van mensen van vlees en bloed. Zoals het verhaal van prostituees Diona en Dorothy uit Kenia die overleven in een land waar 1/3 van de prostituees besmet is met HIV. Beide vrouwen zijn actief in de prostitutie en geven voorlichting aan andere vrouwen. Als jonge meisjes ondergingen ze het ergste van de prostitutie, maar toch hebben ze een droom. Dorothy wil een internationale alliantie voor sekswerkers. En ze wil samen met ICRH een brug slaan tussen sekswerkers en politiediensten. Diona had geen keuze: na de echtscheiding en na het afwerken van haar de middelbare school moest ze geld verdienen. Ook zij had geen keuze. Gelukkig was er het voetbal als uitlaatklep. Dankzij UNICEF kreeg ze een scheidsrechteropleiding. Daar werd ze gespot door het ICHR, zo werd ze peer educator. Maar ze volgt nu een opleiding bij de FIFA en ooit hoopt ze de Keniaanse eerste divisie te scheidsrechteren.